„Timajos A” Platona to filozoficzny dialog napisany około 360 r. p.n.e. Przez głos Timajosa dzieło eksploruje naturę i pochodzenie fizycznego wszechświata oraz samej ludzkości. Bóstwieni stworzeniowie – demiurgi – przywracają porządek z chaosu, modelując kosmos według wiecznych form. Dialog rozpatruje, dlaczego wszechświat istnieje jako jedna, żywa, inteligentna całość, oraz co stanowi powód zarówno jego piękna, jak i wad. Taki opis kosmicznego rzeczywistości wynika z opisu idealnego państwa przez Sokratesa i preceduje historii Atlantydy.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Timaeus_(dialogue)) Wikipedia page about this book: el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%82_(%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82))