„Tales of the Sun; or, Folklore of Southern India” pani Georgiany Kingscote i pandita Natêsy Sástrîego to zbiór tradycyjnych bajek i opowieści zakorzenionych w kulturze południowych Indii, prawdopodobnie napisany pod koniec XIX wieku. Kompilacja ta przedstawia różnorodne narracje, które oddają lekcje moralne, cechy charakteru i niuanse kulturowe stanowiące trzon indyjskiego etosu. Opowieści wnikają zwłaszcza w powracające motywy przebiegłości przeciw cnocie oraz wpływu sił boskich na sprawy ludzkie. Początek zbioru wprowadza postacie i konteksty dwóch pierwszych opowieści. Pierwsza, „The Three Deaf Men”, relacjonuje niefortunne przygody głuchej pary, której nieporozumienia prowadzą do szeregu humorystycznych, a zarazem pouczających zdarzeń z udziałem pasterza i bystrego świadka. Historia ta podkreśla wagę komunikacji i głupotę, jaka następuje w jej braku. Kolejna opowieść, „Why Brâhmans Cannot Eat in the Dark”, bada praktyki kulturowe zakorzenione w przesądzie i tradycji, ukazując zawiły związek jedzenia, wiary i nadprzyrodzoności w codziennym życiu. Razem te narracje przygotowują grunt pod wciągające poznawanie folkloru południowych Indii i jego głębszych znaczeń.