‘Ninjo’ van Jun’ichiro Tanizaki is een roman die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek gaat diep in op psychologische thema’s en verkent vooral de tumultueuze en obsessieve relatie tussen de protagonist Saeki en zijn nichtje Teruko. De verhaalstructuur is doordrongen van de angsten en vreesgevoelens die hun omgang met elkaar kenmerken, waardoor er veel spanning en emotionele onrust ontstaat. In het begin van ‘Ninjo’ wordt Saeki voorgesteld als een man die wordt geplaagd door steeds grotere angsten en onzekerheden. Deze zijn voornamelijk veroorzaakt door zijn angst voor aardbevingen en de verslechtering van zijn mentale toestand. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, zie je hoe Saeki’s paranoïa zich uit in zijn reacties op kleine storenissen in zijn omgeving. Zijn contacten met Teruko laten een mengeling van affectie en irritatie zien; zij breekt zijn eenzaamheid door en verergt zijn fragiele psychische toestand nog meer. De sfeer in het boek is vol spanning, waardoor de fragiele geestestoestand van Saeki en de complexiteit van zijn gevoelens voor Teruko duidelijk worden. Het ligt er ook een hint op dat er dieperliggende conflicten gaan ontstaan als het verhaal verdergaat.