H. C. Andersenning «Η νεράιδα του Πάγου» asari XIX asr boshlarida yozilgan ertaklar to‘plamidir. Kitob tabiat, insoniy tuyg‘ular va kundalik hayot bilan o‘zaro ta’sirlashuvchi mistik unsurlar mavzularini yoritib, Andersenning voqelikni xayolot bilan uyg‘unlashtirish mahoratini namoyon etadi. Hikoyalarda ko‘pincha sehrli mavjudotlarga duch keladigan va axloqiy saboqlarga yuz tutadigan, teran tasvirlangan qahramonlar ishtirok etadi; bu esa insoniy tajribalarning murakkabligini ta’kidlaydi. Asarning boshlanish qismida she’riyat va hikoyachilik mohiyati batafsil yoritilgan kirish beriladi. Unda shoirlar va hikoyachilarning insoniy tuyg‘ular hamda olamni talqin etishdagi o‘rni haqida fikr yuritilib, ular o‘z san’ati orqali hayot ritmlari bilan chuqur bog‘lanishi va inson tabiatini o‘rganishi ta’kidlanadi. Ushbu muqaddima keyingi sehrli ertaklar uchun zamin yaratib, o‘quvchilarni tabiat so‘zlaydigan va mistik ma’no bilan yo‘g‘rilgan olamga chorlaydi hamda Andersenning xayolotga boy hikoyalariga yo‘l ochadi.
«Qor malikasi» tarjimasi