«Parvenze e sembianze» اثر آدولفو آلبرتاتزی، رمانی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان احتمالاً در بستری غنی از تاریخ میگذرد و بر مضامینی چون عشق، جاهطلبی و جایگاه اجتماعی تمرکز دارد؛ شخصیتهایی مانند مسِر برترامو دِ آکوئینو و مادونا فیولا تورهلا در آن حضور دارند و تعاملشان از روایتی دربارهٔ عشق ناکام و دوراهیهای اخلاقی حکایت میکند. رمان با معرفی دربار باشکوه کارلو پریمو دِ آنجو آغاز میشود؛ جایی که شوالیهٔ نجیبزاده، برترامو دِ آکوئینو، شیفتهٔ فیولا تورهلا، همسر دوستش کورادو، میشود. با وجود تلاشهای دلاورانهٔ او برای جلب محبت فیولا از راه کارهای شجاعانه و باشکوه، فیولا همچنان سرد و دستنیافتنی میماند؛ انگیزهٔ او بیش از آنکه سردی واقعی باشد، غرورش است. با پیش رفتن داستان، هنگامی که فیولا ناخواسته ستایشهایی دربارهٔ منش برترامو میشنود، تردیدهای غبارگرفتهٔ او اندکاندک کنار میروند و تحسین فزایندهاش آشکار میشود؛ تحسینی که سرانجام به دیداری پرکشمکش در پناه شب میانجامد و زمینه را برای کاوشی تأثیرگذار در وفاداری و اشتیاق فراهم میکند.