«شیطان در آمپول» اثر آدولفو آلبرتاتسی مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این کتاب از طریق روایتهای گوناگون به بررسی موضوعات مختلف میپردازد؛ روایتهایی که احتمالاً شخصیتها و موقعیتهای متنوعی را به تصویر میکشند و خواننده را به تأمل دربارهٔ ماهیت انسان و مسائل اجتماعی فرامیخوانند. عنوان کتاب حاکی از بررسی شرارت یا وسوسه است که شاید در چارچوب عناصری تمثیلی یا خیالپردازانه ارائه شده باشد. مجموعه با رویارویی اندوهبار و تأثیرگذاری میان دو مرد، ساوریو و کارلینو، در قطار آغاز میشود. ساوریو، سربازی که به خانه بازمیگردد، از فاجعهٔ اخیرِ از دست دادن ناگهانی همسرش میگوید و این امر تأملاتی دربارهٔ مرگپذیری و تأثیر جنگ برمیانگیزد. گفتوگو نهتنها اندوه شخصی شخصیتها را آشکار میکند، بلکه به موضوعات گستردهتری چون فقدان، تابآوری و واقعیتهای سختی که بازماندگان در دوران درگیری با آنها روبهرو میشوند نیز اشاره دارد. این مقدمه فضایی عمیقاً عاطفی ایجاد میکند و نشان میدهد که داستانهای بعدی نیز ممکن است به همین ترتیب به جنبههای گوناگون تجربهٔ انسانی در پسزمینهٔ آن دوران پرآشوب بپردازند.