„Diabeł w ampułce” Adolfo Albertazzi to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Książka eksploruje różne tematy za pomocą różnych narracji, w których pojawiają się różni bohaterowie i sytuacje skłaniające do refleksji nad naturą człowieka oraz problemami społecznymi. Tytuł wskazuje na eksplorację zła lub pokuszeń, być może w kontekście aluzji albo elementów fantastycznych. W openingu zbioru opisano melancholijny i poruszający spotkanie dwóch mężczyzn – Saveria i Carlina – w pociągu. Saverio, powracający do domu jako żołnierz, opowiada o niedawnej tragedii – niespodziewanej śmierci swojej żony – co skłania go do rozmyślań nad śmiertelnością i wpływem wojny. Dialogi nie tylko pokazują osobiste cierpienie bohaterów, ale także nawiązują do szerszych tematów: straty, odporności oraz surowych rzeczywistości, z którymi muszą stawić czoła osoby pozostawione w czasie konfliktów. Taka atmosfera otwiera drogę dla dalszych opowiadań, które mogą zajmować się różnymi aspektami ludzkiego doświadczenia w kontekście burzliwego okresu historii.