«Д'ябал у ампуле» Адольфа Альбертацы — зборнік кароткіх апавяданняў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Кніга даследуе розныя тэмы праз асобныя апавяданні, у якіх, верагодна, дзейнічаюць разнастайныя персанажы і ўзнікаюць розныя сітуацыі, што падштурхоўваюць да роздуму пра чалавечую прыроду і грамадскія праблемы. Назва сведчыць пра даследаванне злоснасці або спакусы, магчыма, у алегарычнай ці фантастычнай форме. Зборнік адкрываецца меланхалічнай і кранальнай сустрэчай двух мужчын, Саверыё і Карліна, у цягніку. Саверыё, салдат, які вяртаецца дадому, распавядае пра нядаўнюю трагедыю — нечаканую смерць жонкі, — што выклікае разважанні пра смяротнасць і ўплыў вайны. Дыялог раскрывае не толькі асабістае гора, якое перажываюць героі, але і намякае на больш шырокія тэмы страты, стойкасці і жорсткай рэальнасці, з якой сутыкаюцца тыя, хто застаецца ззаду ў часы канфліктаў. Гэтая завязка стварае глыбока эмацыйную атмасферу і дазваляе выказаць здагадку, што наступныя апавяданні таксама будуць даследаваць розныя аспекты чалавечага досведу на фоне бурнай эпохі.