«انسانی، بس انسانی: کتابی برای ارواح آزاد» اثر فریدریش ویلهلم نیچه، اثری فلسفی است که در سال ۱۸۷۸ منتشر شد. نیچه با فاصله گرفتن از سبک مقالهنویسی پیشین خود، از پارهگفتارهای کوتاه برای بررسی متافیزیک، اخلاق، دین و طبیعت انسان بهره میگیرد. این مجموعه که در دوران جدایی او از آهنگساز، ریچارد واگنر، نوشته شد و در اصل به ولتر تقدیم شده بود، نشانگر گرایش نیچه به اندیشهٔ روشنگری فرانسه و سبک پارهگفتاریای است که فلسفهٔ متأخر او را تعریف میکرد. این اثر ضمن به چالش کشیدن اخلاق مسیحی متعارف، خاستگاه احساسات اخلاقی و اندیشهٔ متافیزیکی را بررسی میکند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Human,_All_Too_Human