„Ludzkie, arcyludzkie. Książka dla wolnych duchów” Friedricha Wilhelma Nietzschego to dzieło filozoficzne wydane w 1878 roku. Odchodząc od wcześniejszego stylu eseistycznego, Nietzsche posługuje się krótkimi aforyzmami, by badać metafizykę, moralność, religię i naturę ludzką. Napisany w czasie zerwania z kompozytorem Richardem Wagnerem i pierwotnie dedykowany Wolterowi, zbiór ten oznacza zwrot Nietzschego ku myśleniu francuskiego Oświecenia oraz ku stylowi aforystycznemu, który miał określić jego późniejszą filozofię. Dzieło kwestionuje konwencjonalną moralność chrześcijańską, badając jednocześnie źródła uczuć moralnych i myśli metafizycznej.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Human,_All_Too_Human