"Menselijk, al te menselijk: Een boek voor vrije geesten" van Friedrich Wilhelm Nietzsche is een filosofisch werk dat in 1878 verscheen. In plaats van zijn eerdere essaystijl gebruikt Nietzsche korte aforismen om metafysica, moraal, religie en de menselijke natuur te onderzoeken. Geschreven tijdens zijn breuk met componist Richard Wagner en oorspronkelijk opgedragen aan Voltaire, markeert deze bundel Nietzsches wending naar het denken van de Franse Verlichting en de aforistische stijl die zijn latere filosofie zou kenmerken. Het werk stelt de conventionele christelijke moraal ter discussie en verkent tegelijk de oorsprong van morele gevoelens en metafysisch denken.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Human,_All_Too_Human