کتاب «جهان همچون اراده و تصور (جلد ۱ از ۳)» اثر آرتور شوپنهاور، اثری فلسفی است که نخستین بار در سال ۱۸۱۸ منتشر شد. شوپنهاور با تکیه بر ایدئالیسم استعلایی کانت استدلال میکند که جهان در ذهن ما بهصورت «تصور» وجود دارد، در حالی که جوهر درونی آن ارادهای کور و ناآگاه است؛ ریشهٔ همهٔ رنجها. او در چهار کتاب بررسی میکند که تجربهٔ زیباییشناختی چگونه گریزی موقت فراهم میآورد، هرچند رستگاری حقیقی مستلزم انکار کامل ارادهٔ زندگی است. این اندیشهٔ واحد که از چشماندازهای گوناگون بررسی شد، به کار زندگی او تبدیل شد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/The_World_as_Will_and_Representation ترجمهٔ «Die Welt als Wille und Vorstellung».