„Świat jako wola i idea (tomy 1–3)” Arthura Schopenhauera to filozoficzne dzieło, pierwszy raz opublikowane w 1818 roku. Budując na koncepcjach transcendentalnego idealizmu Kanta, Schopenhauer twierdzi, że świat istnieje jako „reprezentacja” w naszych umysłach, natomiast jego wewnętrzna esencja stanowi niewidzialną, nieświadomą wolę – źródło wszystkich cierpieni. W czterech tomach eksploruje, jak estetyczne doświadczenia mogą oferować tymczasowe ucieczki od rzeczywistości, ale prawdziwe wyzwolenie wymaga całkowitego odrzucenia tej woli do życia. Ta jedna myśl, badana z różnych perspektyw, stała się istotą całego jego dorobku filozoficznego.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_World_as_Will_and_Representation