«Фіджыйцы: даследаванне заняпаду звычаяў» Бэзіл Томсан — гістарычнае апісанне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У тэксце разглядаюцца пераўтваральныя змены і заняпад традыцыйных звычаяў фіджыйцаў пад уплывам заходняй цывілізацыі і місіянерскай дзейнасці. Мэта працы — падрабязна апісаць гэты культурны зрух, асабліва ў дачыненні да звычаяў, сістэм вераванняў і сацыяльнай арганізацыі фіджыйцаў. У пачатку твора аўтар распавядае пра свой багаты досвед жыцця сярод фіджыйцаў на працягу больш чым дзесяцігоддзя, падчас якога ён выконваў розныя абавязкі, у тым ліку займаў пасады аплатнага магістрата і камісара суда па справах аб зямлях карэннага насельніцтва. У творы абмяркоўваецца барацьба паміж традыцыйнымі звычаямі і наступам сучасных уплываў, паказваецца, што фіджыйцы не з’яўляюцца ні цалкам дзікімі, ні цалкам цывілізаванымі, а знаходзяцца ў стане культурнага пераходу. Томсан падкрэслівае неадназначныя вынікі місіянерскай дзейнасці: яна змяніла маральныя і рэлігійныя перакананні, але не закранула практычных пытанняў, такіх як ахова здароўя і сельская гаспадарка, у выніку чаго насельніцтва паступова стала самазадаволеным і страціла сувязь са сваімі ранейшымі звычаямі.