„Julie Dagbog” Petera Nansena to powieść napisana na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się wokół Julii Mathilde Magens – młodej kobiety, która reflektuje nad swoim życiem, myślami i uczuciami, dokumentując je w swoim dzienniku. Przez jej teksty czytelnicy mogą poznać jej problemy z rodziną, ambicje dotyczące miłości i wolności, a także proces samorefleksji, który pomaga jej stać się prawdziwą sobą. W pierwszych rozdziałach powieści poznajemy Julię w momencie, gdy zaczyna prowadzić dziennik, wyrażając chęć wiernie odnotowywać swoje życie, łącząc radość z smutkiem. Dowiadujemy się o jej rodzinnej sytuacji, szczególnie o stosunkach z wdową matką i starszym bratem Frantzem. Julia rozmyśla nad swoimi codziennymi doświadczeniami oraz tęsknotą za szczęściem; w tych tekstach pojawia się także namiętność do Erika, młodego człowieka, który stanowi symbol jej nadziei na lepszą przyszłość. Te pierwsze wpisy wprowadzają nas w świat introwertycznych rozmyśleń Julii o tożsamości, miłości i ograniczeniach jej życia rodzinnego.