„Memuary dworu Marii Antoniny, królowej Francji, w całości” autorstwa pani Campan to historyczny tekst napisany na początku XIX wieku. Memuarium oferują unikalny, pierwszoosobowy spojrzenie na bogactwo i zamieszki francuskiego dworu w czasach panowania Marii Antoniny. Opowieść jest wzbogacana perspektywą pani Campan, która była czytelniczynią królowej oraz pierwszą damą dworu, co daje wiele informacji o życiu królewskim i otaczającej atmosferze politycznej. Na początku memuarium znajduje się dokładny opis dworu za panowania Ludwika XV, tuż przed przybyciem Marii Antoniny do Francji. Pani Campan prezentuje siebie i opowiada o swoich pierwszych dniach na dworze, w tym o doświadczeniach z rodziną królewską, zwłaszcza z księżnicami, oraz o etyce, która rządziła ich życiem. Opisuje momenty pełne zarówno lekkości, jak i powagi, reflektując nad intencjami królewskiej rodziny, indywidualnymi charakterystykami postaci oraz ogólną atmosferą dworu – połączeniem wielkości arystokracji z osobistymi anegdotami, które przydają tym postaciom ludzki wymiar. Poprzez swoje obserwacje pani Campan pokazuje złożoną interakcję między obowiązkami, oczekiwaniami społecznymi a życiem osobistym członków rodziny królewskiej, co przewiduje burzliwe wydarzenia, które w następnych latach dotkną Francji.