„Pokojnie” Iōannesa Polemesa to zbiór wierszy, najprawdopodobniej napisanych na początku XX wieku. Książka odnosi się do tematów pokoju, miłości i ludzkiego doświadczenia, akcentując tęsknotę za harmonią po konfliktach i czołowaniu z trudnościami. Zagłębia się w emocjonalny świat osób, które radzą sobie z relacjami i styczą się z konsekwencjami wojny. Treść „Pokojnie” rozkwitaje w formie lirycznej eksploracji różnych aspektów życia – od poczucia przyjemności w codziennych sprawach do bólu z powodu tęsknoty i rozłąki. Polemes wykorzystuje bogate obrazy, często personifikując pojęcia takie jak miłość i pokój i przedstawiając je jako elementy, które są nieodłączne od życia ludzi. Wiersze oddają gorące starania o przezwyciężenie ciężarów przeszłych traum oraz nadzieję na lepszą przyszłość; przy tym cieszą się pięknem miłości i wspólnoty, a jednocześnie tęsknią za solidnością pokoju w świecie oświetlonym konfliktami.