Eylin Pauэрning “Medieval English Nunneries c. 1275 to 1535” asari XX asr boshlarida yozilgan tarixiy tadqiqotdir. Ushbu asar XIII asr oxiridan XVI asr boshlarigacha bo‘lgan muayyan davrda Angliyadagi rohibaxonalar hayotiga umumiy nuqtayi nazar berishni maqsad qiladi. Asosiy e’tibor so‘nggi o‘rta asrlarda rohibalarning hayotiga ta’sir ko‘rsatgan kundalik voqelik, ijtimoiy tuzilma va ijtimoiy-iqtisodiy omillarga qaratilgan bo‘lib, ularning monastirlik libosini kiyishga undagan sabablar hamda tanlovlarining oqibatlari haqida tasavvur beradi. Kitob boshida muallif rohibaxonalar tushunchasini tanishtirib, o‘sha davr Angliyasidagi bu maskanlarning xilma-xilligi, tarqalishi va ahamiyatini batafsil bayon qiladi. Taxminan 138 ta rohibaxona mavjud bo‘lgan, ularning aksariyati Benediktin va Sistertsiy ordenlariga qarashli edi. Pauer rohibalarning ko‘pchiligi yuqori tabaqalardan chiqqanini ta’kidlaydi; rohibaxonalar aslzoda oilalardan bo‘lgan ayollar panoh topishi, diniy da’vatga ergashishi yoki ayrim hollarda o‘z xohishlariga qarshi joylashtirilishi mumkin bo‘lgan maskanlar vazifasini bajargan. Bob ushbu diniy muassasalarga kirishning turli sabablarini, jumladan, oilaviy bosim, iqtisodiy zarurat va jamiyatda hurmatga sazovor o‘rin izlagan ayollarga rohibaxonalar taqdim etgan imkoniyatlarni bayon qiladi.