„Trotzkopf jako babcia” autorstwa Suze La Chapelle-Roobol to utwór fikcyjny, prawdopodobnie napisany w końcu XIX wieku. Opowieść dotyczy Ilse Gontrau, wdowy, która z niecierpliwością czeka na przybycie swoich wnuków z Ameryki, jednocześnie rozmyślając o swoim przeszłym doświadczeniu i rodzinnych relacjach. Narracja eksploruje tematy więzi rodzinnych, różnic kulturowych oraz upływu czasu. Na początku opowieści poznajemy Ilse i jej córkę Irmu, które w oczekiwaniu krewnych czują się podekscytowane i tęskne; Irma z niecierpliwością chce spotkać swoich kuzenów. W kolejnych rozdziałach pokazane są różne osobowości w ramach rodziny, podkreślający więzi pomiędzy Ilse a Irmą, a także zdradziane są informacje o przeszłych smutkach, które wpłynęły na perspektywę Ilse. Wraz z rozwojem narracji przenosimy się w świat ciepłych rodzinnych więzi, złożoności strat i procesów odnowienia, co przygotowuje grunt dla wzrastających interakcji pomiędzy rodziną Gontrau a jej krewnymi z Ameryki.