Angelo De Gubernatisning «Italiyadagi va boshqa hind-yevropa xalqlaridagi nikoh urf-odatlarining qiyosiy tarixi» asari XIX asr oxirida yozilgan bo‘lib, nikohga oid qiyosiy madaniy amaliyotlarga bag‘ishlangan ilmiy tadqiqotdir. Kitobda Italiyadagi turli to‘y marosimlari, shuningdek, boshqa hind-yevropa jamoalarida uchraydigan o‘xshashlik va farqlar o‘rganiladi. Asar ushbu amaliyotlarning madaniy ahamiyati va tarixiy ildizlarini yoritishni maqsad qiladi. Keng qamrovli tadqiqot boshida muallif nikohning tabiati va maqsadi haqida mulohaza yuritib, u ko‘pincha jamiyat me’yorlari va kutilmalari ustuvor qo‘yilgan nuqtayi nazar orqali ko‘rilishini ta’kidlaydi. U qo‘g‘irchoqlar bilan bog‘liq bolalik o‘yinlaridan tortib kelinlar uchun xayrli marosimlargacha bo‘lgan turli urf-odatlar yosh qizlarni kelajakdagi rollariga tayyorlashini hamda serfarzandlik va oilaning ahamiyatini ta’kidlashini muhokama qiladi. Kirish qismida, shuningdek, muhabbatning umuminsoniy mavzulari va nikoh sari yo‘ldagi turli an’analar hamda xurofotlar turkumi haqida so‘z yuritiladi; bu esa Italiyadagi amaliyotlarni qo‘shni hududlardagilar bilan shakllantiradigan madaniy qorishuvga ishora qiladi.