Adolfo Albertazzining «Vecchie storie d’amore» asari XIX asr oxirida yozilgan badiiy hikoyalar to‘plamidir. Asar turli joylar va qahramonlar misolida sevgi hamda insoniy ehtiroslarning murakkab jihatlarini ochib beruvchi turli hikoyalarga murojaat qiladi. Hikoyalar, ehtimol, ijtimoiy me’yorlar, shaxsiy ziddiyatlar va zamon osha davom etib kelayotgan ishqiy munosabatlarning boqiy tabiatini aks ettiradi. Dastlabki qism o‘quvchilarni Ripalta kastellani xonadonidagi yosh sipohiy Ugo bilan tanishtiradi; u mehr bilan tarbiyalangan va ritsar unvonini olish umidida ulg‘aygan. Ugo qal’a sohibasi Madonna Jinevra bilan yaqin va sho‘x munosabat o‘rnatgan, biroq ulg‘aygani sari unga nisbatan tuyg‘ulari kuchayib borayotganini anglaydi. Ushbu dastlabki qism javobsiz sevgi va voyaga yetish murakkabliklari bilan kurashayotgan Ugo qalbidagi iztiroblarga zamin hozirlaydi hamda to‘plam davomida takroran namoyon bo‘lishi kutiladigan hissiy teranlik va ishqiy taranglikni mujassam etadi.