‘Vecchie storie d’amore’ van Adolfo Albertazzi is een verzameling fictieve verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De werken gaan op verschillende manieren in op de complexiteit van liefde en menselijke passies, in uiteenlopende settingen en met diverse personages. De verhalen weerspiegelen waarschijnlijk maatschappelijke normen, persoonlijke conflicten en de eeuwige aantrekkingskracht tussen mensen ongeacht tijd. In het inleidende gedeelte worden de lezers voorgesteld aan Ugo, een jonge edelman uit het huishouden van de heer van Ripalta. Hij is opgegroeid met liefde en de verwachting dat hij zou worden geridderd. Ugo heeft een hechte en speelse relatie met Madonna Ginevra, de dame van het kasteel, maar naarmate hij volwassen wordt, beseft hij hoe sterk zijn gevoelens voor haar zijn geworden. Dit eerste gedeelte legt de basis voor Ugo’s innerlijke verwarringen als hij worstelt met onbeantwoordde liefde en de complexiteiten van het volwassen worden. De emotionele diepte en romantische spanning die hierin te vinden zijn, vormen een terugkerend thema in de hele verzameling.