‘Frankrijk en Engeland in Noord-Amerika, Deel III: La Salle en de ontdekking van het Grote Westen’ van Francis Parkman is een historisch verslag dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek gaat dieper in op de ontdekkingsreizen in Noord-Amerika in de 17e eeuw en richt zich vooral op het leven en de avonturen van Robert Cavelier, Sieur de la Salle, evenals de Franse inspanningen in het Grote Westen. Parkmans verhaal combineert gedetailde historische feiten met levendige vertellingen, waardoor de eerste contacten tussen inheemse Amerikanen en Europese ontdekkingsreizigers goed worden verklaard. In het begin van het boek wordt La Salle voorgesteld; zijn jeugd, opleiding en ambities worden uitgebreid beschreven terwijl hij van Frankrijk naar Canada reist. Er wordt aandacht besteed aan zijn connecties met de Jezuïten en zijn verlangen om nieuwe wegen te ontdekken, vooral een westelijke route naar India. Dit inleidingssegment legt de basis voor La Salles ontmoetingen met verschillende inheemse stammen, zijn moeite om in de wildernis te overleven en zijn onwankelbare vastberadenheid om onbekend gebied van het continent te verkennen. Dit verslag vormt een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de ontdekkingsreizen in Noord-Amerika.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/France_and_England_in_North_America