„Francja i Anglia w Ameryce Północnej, Część III: La Salle, odkrycie Wielkiego Zachodu” autorstwa Francisza Parkmana to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Książka zajmuje się eksploracjami Ameryki Północnej w XVII stuleciu, skupiając się na życiu i przygodach Roberta Caveliera de la Salle oraz na francuskich wysiłkach w regionie Wielkiego Zachodu. Opowieść Parkmana łączy dokładne informacje historyczne z barwnym stylem narracyjnym, co pomaga lepiej zrozumieć pierwsze kontakty pomiędzy rdzennymi mieszkańcami Ameryki a europejskimi odkrywcami. Na początku dzieła autor przedstawia La Salle, opisując jego życie w młodości, edukację oraz ambicje podczas podróży z Francji do Kanady. Zwraca on uwagę na powiązania La Salle z jezuitami oraz na jego pragnienie odkryć szlak na zachód do Indii. Taki wstęp przygotowuje czytelnika na opis spotkań La Salle z różnymi plemionami rdzennych Amerykanów, na trudności, z którymi musiał stawić czoła w dzikiej naturze, oraz na jego niewzruszoną determinację do zdobywania nieznanych terenów kontynentu – to kluczowy moment w historii eksploracji Ameryki Północnej.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/France_and_England_in_North_America