«ماریوس، الهیدان اپیکورایی – جلد دوم» نوشته والتر پاتر، یک رمان فلسفی است که در سال ۱۸۸۵ منتشر شد. داستان این کتاب در رم قرن دوم میلادی رخ میدهد و زندگی ماریوس جوان را در حین جستجوی معنای زندگی در میان فلسفهها و ادیان متضاد به تصویر میکشد. پس از زیر سؤال بردن اپیکوراییسم و استوئیسم، او با یک جامعه مسیحی مرموز روبرو میشود؛ آیینها و هدفمندی این جامعه عمیقاً او را تحت تأثیر قرار میدهند. سفر او در نهایت به یک عمل فداکاری خودگذارانه منجر میشود؛ این عمل باورهایش را آزمایش میکند و در لحظات پایانی زندگیاش، آرامشی غیرمنتظره برایش به ارمغان میآورد.