«ماریوس، اپیکوراییست – جلد ۱» نوشته والتر پاتر، رمانی فلسفی است که بین سالهای ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۴ نوشته شده است. داستان این کتاب در رم قرن دوم میلادی رخ میدهد و سفر فکری و معنوی یک جوان از خانوادهی اشراف را در دورانی پر از عدم قطعیت به تصویر میکشد. ماریوس با بررسی فلسفههای گوناگون – از اپیکورایی تا استوئیسم – و همچنین ظهور ایمان مسیحی، به دنبال معنای واقعی زندگی میگردد. در حین زیر سؤال بردن توانایی هر یک از این نظامات فلسفی در ارائهی معنا، او از رویکردهای لذتگرایانهی جوانی خود به سمت چیزی عمیقتر حرکت میکند؛ راهنمای این مسیر، دوستی، زیبایی و همچنین حسی از آرامش است که گاهی در مکانهای غیرمنتظره میبیند.