„Catania” autorstwa Federica De Roberta to historyczne opracowanie napisane na początku XX wieku. Dzieło wnikliwie przedstawia miasto Catania, podkreślając jego bogatą historię, znaczące zabytki oraz wpływ klęsk żywiołowych, w szczególności trzęsień ziemi i wybuchów wulkanicznych Etny. Narracja nie dotyczy wyłącznie architektury miasta i wydarzeń historycznych, lecz także zawiera refleksję nad odpornością jego mieszkańców. Początek „Catanii” nadaje ton refleksyjny, gdy autor rozważa ogromną historię i piękno miasta, które wielokrotnie pustoszyły klęski. Poprzez żywy i poetycki styl prozy De Roberto wprowadza czytelnika w geograficzne położenie Catanii u podnóża Etny i nawiązuje do jej dawnej świetności zestawionej z obecnym stanem po katastrofach. Wspomina starożytne źródła i zdarzenia, takie jak trzęsienia ziemi i erupcje, które przez stulecia kształtowały Catanię. Tekst uchwytuje zestawienie między trwałym duchem miasta a niszczycielskimi siłami natury, przygotowując grunt pod głębsze zbadanie jego tożsamości.