Peter Nansenning «Maria: En Bog om Kærlighed» romani XIX asr oxirida yozilgan. Hikoya bosh qahramon Mariya atrofida kechadi va chuqur mushohadali qahramon nigohi orqali sevgi, sadoqat hamda munosabatlarning murakkabligi mavzularini tadqiq etadi. Nansen romantik idealizmni sevgining achchiq voqeliklari va jamiyat kutishlari bilan yonma-yon qo‘yadigandek ko‘rinadi. Kitobning boshlanishida Mariyaga — o‘zining ideal ayoli timsoliga — chuqur mehrini izhor etuvchi ehtirosli va o‘ychan hikoyachi tanishtiriladi. Ularning rishtasi haqida mulohaza yuritar ekan, u Mariyaga bo‘lgan sevgisining bardavomligini boshqa ayollar bilan bo‘lgan o‘tkinchi munosabatlarga qarama-qarshi qo‘yadi. Hikoyachi uni ehtimol yo‘qotish azobi bilan kurashar ekan, uning pokligi, beg‘uborligi va tug‘ma go‘zalligini ulug‘laydi hamda o‘quvchini romantik sog‘inch va sevgining teran ma’nosi haqidagi falsafiy mushohadalar olamiga chorlaydi. Ohang ham ehtiromli, ham melanxolik bo‘lib, istak, ayriliq va o‘zini anglash mavzulari bilan qorishib ketgan murakkab sevgi qissasining rivojiga zamin yaratadi.