«Бачанні Кеведа» Франсіска дэ Кеведа — зборнік алегарычных апавяданняў, напісаных у пачатку XVII стагоддзя. Твор уключае серыю бачанняў, якія перажывае апавядальнік, даследуючы праз сатырычнае і фантастычнае апавяданне тэмы маральнасці, справядлівасці і прыроды чалавечнасці. У першых раздзелах ствараецца аснова для сустрэч апавядальніка з рознымі істотамі, у тым ліку дэманамі і ўвасабленнямі смерці ды суда, якія выкрываюць недахопы грамадства і чалавечыя заганы. У пачатку кнігі апавядальнік распавядае пра тое, як у Севільі стаў сведкам экзарцызму апантанага чалавека, што ўздымае пытанні даверлівасці і самой прыроды апантанасці. Пасля таго як экзарцызм адкладаюць, ён размаўляе з апантаным, які сцвярджае, што ў ім жыве дэман, здольны раскрыць сутнасць чалавечага стану, асабліва крытыкуючы сацыяльную несправядлівасць і крывадушнасць розных чалавечых заняткаў, у тым ліку паэзіі і правасуддзя. Гэта задае тон чорнага гумару і крытыкі, які пранізвае наступныя раздзелы, дзе апавядальнік працягвае даследаваць тэмы кахання, смерці, справядлівасці і абсурднасці жыцця праз разнастайныя алегарычныя бачанні, кожнае з якіх раскрывае ўсё больш глыбокія маральныя ісціны.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Los_Sue%C3%B1os