«1859: ад Пламб’ера да Вілафранкі» Альфрэда Панцыні — гістарычны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаюцца ключавыя моманты гісторыі Італіі, асабліва падзеі, звязаныя з аб’яднаннем Італіі, і ўплыў войнаў 1859 года. Праз падрабязнае апісанне аўтар асвятляе складанасці нацыянальнай ідэнтычнасці, палітычны клімат і асноўных дзеячаў, якія кіравалі намаганнямі па аб’яднанні, запрашаючы чытачоў па-новаму асэнсаваць лёсавызначальныя падзеі той эпохі. У пачатку кнігі Панцыні задае гістарычны кантэкст, разглядаючы неспакойную палітычную сітуацыю ў Еўропе XVIII стагоддзя, якую вызначалі войны за спадчыну і ўзаемадзеянне розных манархій, што змагаліся за ўладу. Аўтар падрабязна разглядае ўплыў гэтых канфліктаў на Італію, падкрэсліваючы, як тэрытарыяльныя спрэчкі прывялі да замежных акупацый, якія душылі італьянскі нацыянальны дух. Пераходзячы да канкрэтных падзей, што папярэднічалі 1859 году, у тым ліку да ролі такіх вядомых лідараў, як Кавур і Гарыбальдзі, Панцыні заахвочвае чытачоў адкрыць глыбока ўкаранёныя памкненні італьянскага народа і палкае жаданне адзінства, якое ўрэшце вылілася ў істотныя палітычныя змены.