«تاریخچهٔ همهگیریها در بریتانیا، جلد اول (از ۲ جلد)» اثر چارلز کریتون، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر وقوع و تأثیر همهگیریها در بریتانیا را از سال ۶۶۴ میلادی تا ریشهکنی طاعون در سالهای ۱۶۶۵–۱۶۶۶ بررسی میکند و به شیوعهای مهم گوناگون و پیامدهای اجتماعیاقتصادی آنها در طول قرنها میپردازد. کریتون در آغاز این جلد، چارچوب و خط زمانی بحث دربارهٔ همهگیریهای تاریخی را تعیین میکند و از نخستین طاعون ثبتشده در سال ۶۶۴، چنانکه در «تاریخ کلیسایی» بِدا آمده است، آغاز میکند. او پیامدهای زمینهای این شیوعها، بهویژه پیوند میان قحطی و بیماری در سراسر بریتانیای قرون وسطی، و درهمتنیدگی این عوامل با تحولات اجتماعی را تشریح میکند. وی به رویکرد نظاممندی اشاره میکند که برای گردآوری منابع تاریخی و ادبیات پزشکی گوناگون به کار گرفته است تا آنچه را نخستین تاریخ جامع همهگیرشناختی متمرکز بر بریتانیای کبیر و ایرلند میداند، پدید آورد. این مقدمه زمینه را برای بررسی دقیق چگونگی شکلدهی این همهگیریها به بهداشت عمومی، ساختارهای اجتماعی و شرایط اقتصادی در دورهای طولانی فراهم میکند.