«آکسفوردِ رولندسون» نوشتهٔ ای. همیلتون گیبز، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر زندگی اجتماعی و رسوم دانشجویان دورهٔ کارشناسی در دانشگاه آکسفورد در قرن هجدهم را بررسی میکند و با تکیه بر تجربههای دانشجویان آن زمان، آنها را با روزگار مدرن مقایسه میکند. کتاب بهدقت شباهتها و تفاوتهای زندگی این دانشجویان را به تصویر میکشد و آرمانها، چالشها و فرهنگ پرنشاط دانشگاه را بازمینمایاند. گیبز در آغاز کتاب دربارهٔ زمینهٔ تاریخی دانشگاه آکسفورد، که اغلب نادیده گرفته میشود، تأمل میکند و با لحنی طنزآمیز دریغ میخورد که دانشجویان معاصر بهندرت دربارهٔ تجربههای پیشینیان خود پرسوجو میکنند. او با ترکیب حکایتهای تاریخی و مشاهدات، پویایی اجتماعی دانشجویان قرن هجدهم را ترسیم میکند و برنامههای روزمرهٔ آنان، از فراغت و تحصیل گرفته تا معاشرت، را به نمایش میگذارد. این روایت با مقایسهٔ آنان با دانشجویان امروزی، هم شادیها و هم اضطرابهایی را که این دانشجویان تجربه میکردند بررسی میکند و نشان میدهد که با وجود تغییر در پوشش و آداب معاشرت، تجربهها و احساسات بنیادین زندگی دانشگاهی بهطرزی چشمگیر مشابه باقی ماندهاند. نثر سرزندهٔ گیبز زمینه را برای کاوشی ژرفتر در زندگی دانشجویی گذشته فراهم میکند؛ کاوشی که با تصویرسازیهای رولندسون درهمتنیده است و روح و جذابیت آن دوران را زنده میکند.