„Oxford Rowlandsona” A. Hamiltona Gibbsa to opis historyczny napisany na początku XX wieku. Dzieło ukazuje życie społeczne i obyczaje studentów studiów licencjackich Uniwersytetu Oksfordzkiego w XVIII wieku, czerpiąc z doświadczeń ówczesnych studentów i porównując je z czasami współczesnymi. Książka wnikliwie oddaje podobieństwa i różnice w życiu tych studentów, przedstawiając ich aspiracje, wyzwania oraz tętniącą życiem kulturę uniwersytetu. Na początku książki Gibbs pochyla się nad często pomijanym kontekstem historycznym Uniwersytetu Oksfordzkiego, humorystycznie ubolewając, że współcześni studenci rzadko interesują się doświadczeniami swoich poprzedników. Łącząc anegdoty historyczne z obserwacjami, zarysowuje dynamikę społeczną studentów XVIII wieku, ukazując ich codzienny rytm wypoczynku, nauki i życia towarzyskiego. Narracja omawia zarówno radości, jak i niepokoje, których doświadczali ci studenci, zestawiając ich z dzisiejszymi studentami i pokazując, że mimo zmian w ubiorze i etykiecie podstawowe doświadczenia oraz emocje związane z życiem uniwersyteckim pozostały niezwykle podobne. Żywa proza Gibbsa przygotowuje grunt pod głębsze spojrzenie na życie studenckie w przeszłości, splecione z ilustracjami Rowlandsona, które przywołują ducha i urok epoki.