„Jagnię” Christopha von Schmida to bajka dla dzieci napisana na początku XIX wieku. Opowieść dotyczy małej dziewczynki o imieniu Christine, która pokazuje dobroć i samolubstwo w swoich staraniach o opiekę nad choryą matką. Ostatecznie przyjmuje zagubione jagnię, które znajduje w lesie. Ta bajka podkreśla wartości moralności, rodziny, empatii oraz nagród wynikających z dobrych czynów. Na początku opowieści Christine zbiera jagody w lesie, aby zapewnić żywność swojej chorej matce, Rosalie. Nawet mimo upalnych dni i nadchodzącej burzy jest gotowa przynieść je do domu w nadziei, że pomogą jej matce się zregenerować. Podczas burzy Christine znajduje drżące jagnię i postanawia je zabrać do siebie, choć wie, że prawdopodobnie należy do bogatego rolnika. Ze silnym poczuciem moralności ostatecznie postanawia je zwrócić, powodowana wierą w posłuchanie woli Boga, mimo że jej boli odrejście tej nowo zdobytej radości. Późniejsze wydarzenia pokazują uczciwość i cnotę Christine, co skutkuje niespodzianą pomocą ze strony innych osób oraz buduje fundamenty dla głębokich więzi i moralnych lekcji, które rozkwitają w toku całej historii.