«Гісторыя аднаго шлюбу: адлюстраванне рэчаіснасці» Вільгельма Эстэргаарда — раман, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У цэнтры сюжэта — Хенінг Бэнтсэн, малады мастак-пачатковец, які нядаўна вярнуўся з вучэбнай паездкі ў Германію і Італію, і яго ўзаемаадносіны з сябрамі ды сям’ёй, што раскрываюць складанасць асабістых амбіцый і рамантычных сувязяў. Па меры разгортвання аповеду на фоне тагачаснага грамадства даследуюцца тэмы жадання, вернасці і імкнення да мастацкага самавыяўлення. У пачатку рамана чытач знаёміцца з Хенінгам і яго таварышамі падчас вясёлай сустрэчы пасля феерверку. Апавяданне паказвае Хенінга ідэалістычным маладым чалавекам, які прагне дасягнуць поспеху як мастак, нягледзячы на сваё сціплае паходжанне і складаную сямейную гісторыю. Удзельнічаючы ў радаснай кампаніі, Хенінг разважае пра цяжкасці, якія яму давялося перажыць, і пра абавязкі, што чакаюць наперадзе. Пачатак задае тон больш глыбокаму даследаванню характару Хенінга, яго памкненняў і магчымых рамантычных сувязяў, якія яго чакаюць, асабліва з маладой жанчынай па імені Мінна, што пазней становіцца цэнтральнай асобай у яго жыцці. Па меры развіцця падзей чытачу прапануецца паглыбіцца ў шлях Хенінга да самапазнання і мастацкай рэалізацыі, вызначаны дынамікай сяброўства і магчымай любові.