«زندگی نظامی: طرحها» اثر ادموندو د آمیچیس مجموعهای از طرحهایی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این اثر به زندگی نظامی، بهویژه تجربهها و احساسات سربازان در دوران خدمتشان، میپردازد و مضامینی چون رفاقت، دشواری و فداکاری را منتقل میکند. این روایت احتمالاً سرشار از توصیفهای زنده و گزارشهای شخصی است که واقعیتهای روزمره و دشواریهای پیش روی نیروها را برجسته میکنند و در عین حال هم ادای احترامی به فداکاری آنان هستند و هم نقدی بر اقدامات نظامی. آغاز مجموعه ما را با صحنهٔ یک راهپیمایی طاقتفرسا در روزی گرم از تابستان روبهرو میکند؛ جایی که سربازان زیر آفتاب بیامان و گرد و غبار چرخان به زحمت پیش میروند. هنگ از میان چشماندازی بایر عبور میکند و خستگی جسمی و روانی نیروها را برجسته میسازد؛ نیروهایی که برای کنار آمدن با شرایط سخت خود به شوخیهای دوستانه، آواز و رفاقت روی میآورند. این بخش تصویری جانفرسا از تقلاهای آنان ترسیم میکند و دربرگیرندهٔ توصیفهایی غنی از خستگی، تشنگی و امیدهای زودگذرشان به آسودگی است. این قسمت بهخوبی لحنی همدلانه نسبت به سربازان ایجاد میکند و در عین حال خوانندگان را به واقعیتهای تأثیرگذار زندگی نظامی در آن دوران وارد میسازد؛ واقعیتهایی که نهتنها رنج، بلکه پیوندهای پنهانی شکلگرفته میان مردانِ در خدمت را نیز به تصویر میکشند.