Annette Kolbning «Wege und Umwege» asari XX asr boshlarida yozilgan badiiy asardir. Hikoya Mari obraziga e’tibor qaratib, uning hayot manzaralari, jumladan, monastir muhitidagi kechinmalari hamda go‘zallik, san’at va o‘zlikni anglash borasidagi izlanishlari orqali hissiy va intellektual yo‘lini tasvirlaydi. Asarda, ehtimol, chuqur falsafiy mavzular aks etib, Mari jismoniy va ijtimoiy muhit bilan o‘zaro munosabatga kirishar ekan, uning ichki iztiroblari va ma’no izlash jarayoni namoyon bo‘ladi. Roman boshida Mari hayot haqidagi bir-biriga zid his-tuyg‘ulari va tasavvurlarini anglashga urinayotgan yosh qiz sifatida tanishtiriladi. U ulg‘ayayotgan monastirda Mari zerikish va ekzistensial iztiroblar bilan kurashadi; ba’zan yoshlik quvonchini his qilsa, ba’zan atrof-muhitidan chuqur norozilikka tushadi. Uning o‘z-o‘zini mushohada qilishi atrofidagi g‘amgin muhit ichida anglashga intilayotgan notinch ruhini ochib beradi va uni mavjudlik mazmuni, go‘zallik tabiati hamda murakkab dunyodagi o‘rni haqida savol berishga undaydi. Kolb uning mulohazalari va yorqin uchrashuvlari orqali ko‘pincha jumboqli hayotda Mari o‘zligini va to‘laqonli hayotini izlashda davom etishi uchun zamin yaratadi.