«اعتراف من» اثر کنت لئو تولستوی، اثری کوتاه و خودزندگینامهای است که در فاصلهٔ سالهای ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰ نوشته شده است. تولستوی با بحرانی عمیق و وجودی در میانسالی روبهرو میشود، با مسئلهٔ فناپذیری دستوپنجه نرم میکند و در برابر مرگ اجتنابناپذیر، در جستوجوی معنای زندگی است. او چهار واکنش به این dilemma را بررسی میکند—نادانی، لذتجویی، خودکشی و شکیبایی—و هر یک را بدون خدا ناکافی مییابد. این اثر کشمکش معنوی او و دگرگونی نهاییاش را از خلال تأییدی عرفانی بر حضور الهی روایت میکند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Confession_(Leo_Tolstoy))