Kuolema
دربارهٔ این کتاب
«مرگ» اثر لئو تولستوی، نوولایی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این داستان به مرگ و واکنش‌هایی می‌پردازد که در بازماندگان برمی‌انگیزد؛ به‌ویژه از طریق شخصیت ایوان ایلیچ گولُوین، قاضی‌ای که مرگش به محور کاوش درون‌مایه‌های فناپذیری و ماهیت اغلب سطحی روابط اجتماعی تبدیل می‌شود. آغاز نوولا ما را با پیامدهای مرگ ایوان ایلیچ آشنا می‌کند؛ هنگامی که همکاران او در دادگاه درباره پیامدهای درگذشتش گفت‌وگو می‌کنند و افکار منفعت‌طلبانه خود را درباره ترفیع‌های احتمالی و تغییرات در زندگی حرفه‌ای‌شان آشکار می‌سازند. با پخش شدن خبر، واکنش‌های آنان آمیزه‌ای از اندوهِ وظیفه‌وار و تأملات فرصت‌طلبانه است و تضاد میان سوگ genuine و تظاهر سطحی را برجسته می‌کند. روایت به‌سرعت لحنی اندوه‌بار برقرار می‌کند و زمینه را برای کاوشی عمیق‌تر در زندگی ایوان و نگرش‌های اجتماعی نسبت به مرگ فراهم می‌سازد؛ نگرش‌هایی که در سراسر داستان بسط خواهند یافت.
یادداشت‌ها
ترجمهٔ «مرگ ایوان ایلیچ».
