„Heretycy” G.K. Chestertona to zbiór esejów wydany w 1905 roku. W dwudziestu prowokacyjnych rozdziałach autor krytykuje czołowych intelektualistów swojej epoki, w tym George’a Bernarda Shawa, H.G. Wellsa i Friedricha Nietzschego. Krytykuje ateizm, nihilizm, socjalny darwinizm oraz eugenikę, a przy tym broni ortodoksyjnego chrześcijaństwa. Jego argumenty obejmują kosmologię, antropologię i teologię; skupiają się na tych filozofiach, które, według niego, wpływają negatywnie na współczesne myślenie. Razem z „Ortodoksią” ten tekst stanowi fundament moralnej teologii Chestertona.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Heretics_(book))