«Шапэнгаўэр» Маргрыеты Бір — філасофскае даследаванне, верагодна, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы разглядаюцца жыццё і філасофскія погляды ўплывовага нямецкага філосафа Артура Шапэнгаўэра, асаблівая ўвага надаецца такім тэмам, як песімізм, значэнне волі, мастацтва і дабрадзейнасць. У кнізе даследуецца, як ідэі Шапэнгаўэра маюць глыбокія наступствы не толькі для філасофіі, але і для мастацтва ды этыкі, дэманструючы яго працяглы ўплыў на розныя дысцыпліны. У пачатку кнігі змяшчаецца змястоўнае ўвядзенне ў філасофію Шапэнгаўэра і кантэкст яго жыцця. У ім паказана, чым Шапэнгаўэр адрознівае сябе ад іншых філосафаў, падкрэсліваючы ўсёпранікальны ўплыў волі як фундаментальнай рухаючай сілы існавання і пакут. Аўтар таксама адзначае асаблівую прывабнасць Шапэнгаўэра для мастакоў, паказваючы, што яго разважанні пра музыку і эстэтычны вопыт прапануюць часовае ўхіленне ад уласцівых жыццю цяжкасцей. Акрамя таго, у ранніх раздзелах адлюстраваны супярэчлівыя адносіны Шапэнгаўэра з сучаснымі яму філосафамі, што стварае фон для разумення яго крытычнага погляду на аптымізм і яго філасофскіх сцвярджэнняў. У цэлым гэтая аснова рыхтуе глебу для больш падрабязнага разгляду ўплывовых ідэй Шапэнгаўэра.