‘Gli eretici d’Italia, vol. II’ van Cesare Cantù is een historisch verslag dat werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Dit deel gaat dieper in op de complexiteiten van de Katholieke Kerk tijdens de Reformatie in Italië. Het bestudeert vooral de acties en uitdagingen die personen als paus Paulus III hebben veroorzaakt, de opkomst van het protestantisme en de oprichting van gereformeerde ordes zoals de Jezuïten. De beschrijving legt de politieke en religieuze veranderingen van die tijd bloot en toont de spanning tussen traditie en verandering binnen de Kerk. Het boek begint met een beschrijving van het erfgoed van paus Paulus III en zijn grote invloed gedurende deze turbulente periode. Hierin worden ook zijn pogingen om zijn machtspositie te versterken, evenals de uitdagingen die hij kreeg van protestantse reformateurs en interne corruptie binnen de Kerk, beschreven. Het tekst verklaart de politieke manoeuvres en persoonlijke kenmerkende eigenschappen van deze historische figuren, inclusief hun allianties en rivaliteiten, evenals de verschillende pogingen tot kerkelijke veranderingen die door verschillende klerikale groepen werden ondernomen. Dit uitgebreide portret van de kerkelijke politiek vormt een voorbereiding op de discussies die in de volgende delen van Cantù’s onderzoek naar ketterij en veranderingen in Italië worden gevoerd.