„Heretycy Włoch, tom II” autorstwa Cesarego Cantù to dzieło historyczne napisane w połowie XIX wieku. Ten tom dokładnie analizuje złożoność życia Kościoła katolickiego w okresie reformacji we Włoszech, szczególnie zajmując się działaniami takich postaci jak papież Paweł III, rozwojem protestantyzmu oraz powstaniem reformistycznych zakonów, np. jezuitów. Opowieść ukazuje polityczne i religijne zamieszki tego okresu, a także napięcie pomiędzy tradycją a reformą wewnątrz Kościoła. Wstęp do dzieła przedstawia spadkobierców papieża Pawła III oraz jego znaczący wpływ w burzliwym okresie reformacji; opisuje również jego starania o konsolidację władzy, a także wyzwania stawiane przez protestanckich reformatorów i wewnętrzną korupcję w Kościele. Tekst zawiera informacje o politycznych manewrach i osobowościach historycznych, w tym o ich sojuszach i konfliktach, a także o inicjatywach zmierzających do reformy Kościoła podejmowanych przez różne grupy duchownych. Ten złożony obraz życia kościelnego stanowi preludium do dalszych rozważań dotyczących herezji i reform w Włoszech, zawartych w kolejnych częściach dzieła Cantù.