„Heretycy Włoch, tom I” autorstwa Cesare Cantù to dzieło historyczne napisane w połowie XIX wieku. Praca zajmuje się rozwojem religijnych idei we Włoszech, z szczególnym akcentem na wpływ Reformacji oraz kontekście katolicyzmu w tym kraju. Cel jej autorstwa jest przedstawienie wybitnych postaci i wydarzeń, które kwestionowały dominujące doktryny, a także ukazanie wzajemnego oddziaływania wiary, polityki i społeczeństwa. W pierwszej części książki autor formuluje swoje przekonania na temat znaczenia zrozumienia historycznych ruchów religijnych dla pełnego pojęcia rozwoju społeczności. Cesare Cantù krytykuje zarówno historiograficzne opracowania ignorujące głęboki wpływ reform religijnych na życie społeczne, jak i te, które traktują reformatorów jedynie jako ludzi zmyślnych w swych poglądach. Postuluje zamiast jednostronnej oceny heretyków, patrzenie na nich jako na gorących poszukiwaczy prawdy, a nie jako na wrogów ustalonych wierzeń. Ustanawia również historyczny kontekst, który pomoże mu zbadać religijne realia Włoch oraz ich związek z aktualnymi problemami. Przez ten pryzmat autor otwiera drogę do dogłębnego rozumienia pochodzenia chrześcijańskiej myśli i jej rozwoju w okresie różnych kryzysów historycznych.