„Historia Włochów, tom 03 (z 15)” autorstwa Cesare Cantù to dzieło historyczne napisane w końcu XIX wieku. Ten tom zajmuje się rozwojem kulturowym i literackim w Italii, z szczególnym akcentem na złote wieki literatury łacińskiej pod władzą Augusta oraz na wybitnych pisarzy tego okresu. Celem książki jest zbadanie ewolucji literatury włoskiej i narodowej tożsamości poprzez analizę ich związku z ważnymi postaciami i historycznymi kontekstami. W introdukcji do tomu przedstawiono pojęcie „złotej ery” literatury łacińskiej i powiązano je z panowaniem Augusta, podkreślając, w jaki sposób ta epoka wpłynęła na kulturowy krajobraz Włoch. Cantù rozpoczyna swoje wywody od opisu procesu przemiany Rzymu z militarystycznej społeczności w kulturę o wysokim poziomie, wynikającego z kontaktów z Grecją. Pisarz wspomina pierwszych rzymskich poetów i dramatopisów, takich jak Livio Andronico, Ennius i Plautus, podkreślając, jak ich dzieła wpłynęły na rozwój dramatu w Rzymie i zainicjowały kolejne literackie tendencje. Tekst oferuje wiele cennych informacji o rozwoju rzymskiego teatru oraz wprowadzeniu różnych gatuneków literackich, pokazując złożone powiązania między wojskiem, polityką a sztuką w okresach największego wpływu Rzymu.