Cesare Cantù qalamiga mansub “Gli eretici d’Italia, vol. I” — XIX asr o‘rtalarida yozilgan tarixiy asar. Unda Italiyadagi diniy g‘oyalarning rivojlanishi, xususan, Reformatsiyaning ta’siri va mamlakatdagi katoliklikning tarixiy sharoiti tadqiq etiladi. Asar asosiy ta’limotlarga qarshi chiqqan mashhur shaxslar va voqealarni yoritib, e’tiqod, siyosat va jamiyat o‘rtasidagi o‘zaro ta’sirga urg‘u beradi. Kirish qismida muallif jamiyat taraqqiyotini to‘liq anglash uchun tarixiy diniy harakatlarni tushunish muhimligi haqidagi qarashlarini bayon qiladi. Cesare Cantù diniy islohotlarning jamiyatga ko‘rsatgan chuqur ta’sirini e’tibordan chetda qoldiradigan tarixiy bayonlarni ham, islohotchilarni shunchaki adashgan shaxslar sifatida rad etadigan cherkoviy rivoyatlarni ham tanqid qiladi. U bid’atchilarga nisbatan nozikroq yondashuvni yoqlaydi: ularni o‘rnatilgan e’tiqodning oddiy dushmanlari emas, balki haqiqatni ishtiyoq bilan izlovchilar sifatida ko‘radi hamda Italiyaning diniy manzarasi va uning zamonaviy masalalarga aloqadorligini tadqiq etishga yo‘l ko‘rsatadigan tarixiy doirani belgilaydi. Shu nuqtai nazar orqali muallif xristian tafakkurining kelib chiqishi va uning tarixiy inqirozlar davomida rivojlanishini chuqur muhokama qilishga zamin yaratadi.