‘A Tale of a Tub’ van Jonathan Swift is een prozasatire die tussen 1694 en 1697 werd geschreven en in 1704 werd gepubliceerd. Aan de hand van een allegorie over drie broers die de verschillende takken van het christendom vertegenwoordigen, en een reeks wilde uitweidingen, parodieert Swift religieuze uitwassen en hedendaagse intellectuele stromingen. Het werk valt de katholieke, anglicaanse en dissenterskerken aan en drijft tegelijk de spot met moderne schrijfstijlen in de politiek, theologie en geneeskunde. Het werk was buitengewoon populair, maar werd ook op grote schaal verkeerd begrepen; het werd als godslasterlijk veroordeeld en blokkeerde Swift in feite de mogelijkheid om binnen de Kerk van Engeland carrière te maken.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/A_Tale_of_a_Tub