„Bajka o beczce” Jonathana Swifta to satyra prozą napisana między 1694 a 1697 rokiem i opublikowana w 1704 roku. Poprzez alegorię trzech braci uosabiających odłamy chrześcijaństwa oraz serię nieokiełznanych dygresji Swift parodiuje religijne ekscesy i ówczesne nurty intelektualne. Dzieło atakuje Kościół katolicki, Kościół anglikański i kościoły dysydenckie, wyśmiewając zarazem nowoczesne style pisarskie w polityce, teologii i medycynie. Ogromnie popularna, lecz szeroko źle rozumiana, została potępiona jako bluźniercza i skutecznie zamknęła Swiftowi drogę do awansu w Kościele Anglii.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/A_Tale_of_a_Tub