José Rizalning «Noli me tángere» romani XIX asr oxirida yozilgan. Ushbu muhim asar ispan mustamlakachiligi davridagi Filippinning ijtimoiy va siyosiy manzarasini tasvirlaydi; unda Yevropada tahsil olganidan so‘ng Filippinga qaytib kelgan bosh qahramon Krisostomo Ibarra hayotiga e’tibor qaratiladi. Ibarra boshdan kechirgan voqealar va uning munosabatlari orqali roman an’analar va mustamlakachilik boshqaruvi chuqur ildiz otgan jamiyatdagi zulm, o‘zlik va islohot uchun kurash mavzularini yoritadi. Roman boshida biz Maniladagi turli qahramonlar uchun ijtimoiy yig‘in vazifasini bajaradigan ziyofat mezboni kapitan Tiago bilan tanishamiz; bu ziyofat o‘sha davrning rang-barang jamiyatini aks ettiradi. Hikoya ruhoniylar, mahalliy aholi va asil naslga mansub yosh yigit Ibarra qaytib kelganini o‘z ichiga olgan ziyofat ishtirokchilarining jonli manzarasini chizadi. U shubhali holatlarda qamoqda vafot etgan otasi duch kelgan adolatsizliklar hamda mahalliy filippinliklar bilan ispan hokimiyati o‘rtasidagi keskinlik haqida bilib oladi. Ushbu boshlang‘ich qism Ibarraning shaxsiy va siyosiy kurashlari kontekstini belgilab, roman davomida rivojlanadigan sadoqat, xiyonat va adolat izlash mavzulariga zamin hozirlaydi.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/Father_D%C3%A1maso