«З Парыжа ў Пекін праз сібірскія снягі» Віктара Мейньяна — падарожны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У кнізе распавядаецца пра поўнае прыгод падарожжа аўтара з Парыжа ў Пекін праз ледзяныя прасторы Сібіры, пустыню Гобі і розныя раёны Кітая. Апавяданне Мейньяна багатае на назіранні за культурамі і краявідамі, з якімі ён сутыкаецца, і стварае яскравы вобраз яго ўражанняў як заходняга падарожніка ў гэтых аддаленых краях. Пачатковая частка апавядання рыхтуе глебу для амбіцыйнай задумы Мейньяна даследаваць Сібір і Кітай зімой. Спачатку мы даведваемся пра яго падрыхтоўку да падарожжа, у тым ліку пра скептыцызм сяброў і яго рашучасць убачыць Сібір ва ўсёй яе ледзяной велічы. Неўзабаве апавяданне пераходзіць да першых этапаў падарожжа: падрабязна апісваюцца паездка з Парыжа ў Санкт-Пецярбург, першыя ўражанні ад Расіі і меркаваныя цяжкасці на мытні. Сустрэчы з расійскімі чыноўнікамі, разважанні пра культуру і краявіды, а таксама гумарыстычныя анекдоты паспяхова апускаюць чытача ў непаўторную атмасферу зімовай экспедыцыі, напоўненай адначасова прадчуваннем і страхавітымі абставінамі.